Przez dwie dekady w projektowaniu domów dominowały otwarte plany pięter. Ale teraz następuje cicha, ale znacząca zmiana. Właściciele domów i projektanci ponownie zastanawiają się nad korzyściami płynącymi z przestronnych, niepodzielnych przestrzeni na rzecz bardziej przemyślanych, podzielonych na segmenty układów. Niekoniecznie jest to odrzucenie otwartości, ale raczej pragnienie równowagi – chęć zrównoważenia połączenia i prywatności w domu.
Ewoluujący urok otwartości
Era całkowicie otwartych planów pięter może dobiegać końca, ale nie przeminie. Projektantka Melanie Grabarkiewicz wyjaśnia, że właściciele domów nadal cenią sobie społeczny aspekt planów otwartych pięter, ale rośnie potrzeba funkcjonalnego podziału. Pandemia prawdopodobnie przyspieszyła ten trend, ponieważ wiele domów podwoiło się w biurach, salach lekcyjnych i centrach rozrywki – jest to zadanie nieodpowiednie dla niepodzielnych przestrzeni.
Kluczem nie jest całkowite porzucenie otwartości, ale poprawa sposobu jej wyrażania. Ludzie nadal chcą być blisko siebie nawzajem, robiąc różne rzeczy, ale chcą też oddzielnych obszarów do pracy, relaksu lub skupionych zadań.
Trzy trendy w układach zmieniające kształt współczesnego domu
Projektanci postrzegają trzy różne podejścia jako alternatywy dla koncepcji całkowitej otwartości:
1. Rekonstrukcja historyczna: Adaptacja istniejących konstrukcji
Wielu właścicieli domów woli pracować z istniejącą architekturą, niż burzyć ją w celu uzyskania nowoczesnego, otwartego planu piętra. Jest to szczególnie powszechne w domach zbudowanych pomiędzy początkiem XX wieku a latami siedemdziesiątymi XX wieku. Oficjalne jadalnie często przekształca się w domowe biura lub przestrzenie wielofunkcyjne, a dobudówki zapewniają lepszy przepływ między obszarami mieszkalnymi bez pogarszania dobrze zdefiniowanych pomieszczeń. Podejście to przedkłada funkcjonalność i zachowanie nad radykalną renowację.
2. Subtelny podział: podział na strefy w otwartości
Przestronne, otwarte plany pięter z wysokimi sufitami, popularne w latach 90., ustępują miejsca bardziej dopracowanemu podejściu. Projektanci wykorzystują teraz wykończenia sufitów, rozmieszczenie mebli i dywaniki, aby wizualnie zdefiniować obszary na otwartej przestrzeni. Stwarza to poczucie struktury i ciepła bez ostrych granic ścian. Celem jest utworzenie oddzielnych stref, które służą różnym celom, przy jednoczesnym zachowaniu ogólnego przepływu.
3. Jasno określone strefy: zacieranie granic, ale ich nie eliminowanie
Wielu właścicieli domów poszukuje przestrzeni mieszkalnych zapewniających zarówno łączność, jak i jasność umysłu. Kiedy kuchnia, salon i miejsce do pracy płynnie się ze sobą łączą, przełączanie między czynnościami może być trudne. Rozwiązanie? Twórz miękkie podziały za pomocą wbudowanych mebli, ścianek działowych lub wspólnych obszarów funkcjonalnych, takich jak bary. Pozwala to zachować wizualną ciągłość, ustanawiając jednocześnie wyraźne granice pomiędzy obszarami.
„Najlepsze współczesne projekty równoważą przepływ ze strukturą, tworząc ruch, który w naturalny sposób prowadzi przez dom, zachowując jednocześnie synergię między obszarami” – mówi projektant wnętrz Jeff Andrews.
Ostatecznie odejście od całkowicie otwartych planów pięter nie jest regresem, ale adaptacją do zmieniających się potrzeb. Współczesny właściciel domu chce domów, które są zarówno połączone, jak i funkcjonalne, oraz przestrzeni, które wspierają szeroki zakres działań, nie rezygnując z komfortu i przejrzystości. Oznacza to odejście od skrajności i przyjęcie bardziej zrównoważonego podejścia do projektowania wnętrz.
