Laten we eerlijk zijn. Plinten? Het zijn meubels die je negeert totdat het noodlot toeslaat.
Mijn hond, Bloesem. Ze is nu klaar met haar haaiachtige tandjesfase, maar maandenlang heb ik elke dag naar vernielde hoekjes in mijn keuken moeten staren. Ik wilde een oplossing die niet duur of verpletterend moeilijk was. Ik wilde goedkoop. Snel. Onzichtbaar.
Dit kostte me ongeveer 20 minuten daadwerkelijk werk. Plus droogtijd. De rekening kwam uit op ongeveer £ 5. Het zag er weer als nieuw uit. Hier is de uitsplitsing.
Schuren en het schuldgevoel
Eerste stap: schuur het. Maak het schoon.
De meeste boards waren in orde, alleen kleine deukjes. Twee externe hoeken werden uitgewist door tanden. Ik heb ze geschuurd om de scherpe stukjes kwijt te raken. Grote fout? Misschien. Omdat ik, terwijl ik het stof van die twee specifieke plekken veegde, besefte hoe smerig de rest van de kamer eruitzag.
Ik kon het niet negeren. Natuurlijk kon ik dat niet. Ik heb tijd besteed aan het schoonmaken van de hele lengte van de plint in die kamer voordat ik zelfs maar de schade aanraakte. Zo zijn wij mensen.
De laagcake
Houtvultijd.
Ik pakte een pot witte Ronseal Multi-Purpose Wood Filller (£ 5,19). Probeer het niet allemaal tegelijk te doen. De consistentie is dik, bijna pasta-achtig. Als je er een grote hoeveelheid op smeert, pelt het er gewoon af als je het probeert glad te strijken.
Gebruik je vinger.
Ik heb online gelezen dat het toevoegen van houtlijm aan de basis de hechting bevordert. Ik had het niet nodig. Het bleef prima hangen. Ga gewoon in laagjes. Ik heb vier “knoestige” lagen aangebracht om die bulk weer op te bouwen. Laat het drogen. Wachten. Breng nog een laag aan. Weer droog. Het is een cyclus van geduld, maar het beweegt. Probeer het niet glad te maken terwijl het nat is. Het blijft aan jou plakken, niet aan het bord.
Opnieuw schuren
Nu schuur je opnieuw.
Dit is het saaie gedeelte. Neem wat schuurpapier met korrel 120 en ga over het gevulde gebied. Maak het gelijk met het bord. Schuur slechts in één richting. Heen en weer verpest de finish.
Had ik al gezegd dat dit stoffig was?
Draag een masker. Draag oogbescherming. Zorg dat er een stofzuiger in de buurt is. Het kostte mij ongeveer 20 minuten. Ik heb een handschuurmachine gebruikt (geleend van mijn moeder, hoewel er bij B&Q er een voor £ 12 is als je geen familie hebt die gereedschap bezit). Het hielp om een vlakke afwerking te krijgen.
Hier is de truc voor de details: mijn plint had een enkele groef aan de bovenkant. De filler heeft het begraven. Om het terug te krijgen, vouwde ik een stuk schuurpapier. Gewoon een vouw. Gebruikte de gevouwen rand om die lijn opnieuw uit te snijden. Eenvoudige geometrie. Het zou waarschijnlijk ook werken voor meer decoratieve lijstwerk.
Verf en trots
Verf.
Ik gebruikte het overgebleven Levis Brilliant White van mijn muurprojecten. Hoewel beide ‘wit’ zijn, waren het geen identieke tinten. De verf maakte het egaler.
Dus wat had ik nog?
Plinten die er normaal uitzagen. Misschien een beetje te normaal. Als je heel dichtbij komt, kun je waarschijnlijk zien waar ik heb gewerkt. Maar maakt dat uit?
Ik kijk ernaar en voel een vreemd soort trots. Niet omdat het perfect is. Omdat ik het deed. Ik repareerde een puinhoop veroorzaakt door een kleine hond voor minder dan een briefje van tien pond. Is dat niet beter dan een timmerman inhuren?
Het kan zijn dat er nog steeds een vaag streepje zichtbaar is. Het heeft waarschijnlijk een beetje persoonlijkheid.
Dat is oké.
