Amerikanen produceren elk jaar ongeveer 250 miljoen ton afval. Het grootste deel ervan bevindt zich op stortplaatsen. Een kleiner deel wordt gerecycled of omgezet in aarde. De rest is gewoon afval. Dit is een enorme hoeveelheid potentiële hulpbronnen die onbenut blijven. Slechts ongeveer een derde van het Amerikaanse afval wordt gerecycled. Denk hierbij aan papier-, plastic- en glasrecycling. Hieronder valt ook het composteren van organisch materiaal.
Het doel is eenvoudig. Verander afval in iets nuttigs voor het milieu. Dit gebeurt via traditionele compostering. Het maakt gebruik van bodemmicroben om keuken- en tuinafval af te breken. Het resultaat is meststof voor het gazon en de tuin. Er is echter een probleem met de traditionele methode. Het is veel onderhoud.
Buitenpalen vereisen constante aandacht. Je moet ze vochtig houden. Je moet ze regelmatig keren met een vork. Het is fysiek werk. Soms stinkt het. Het neemt ruimte in beslag in de tuin. Hierdoor zijn er nieuwe technologieën ontstaan. Geautomatiseerde thuiscomposteringssystemen bieden een andere manier. Ze beloven een gemakkelijkere betrokkenheid. Ze beloven langdurige zorg zonder te zweten.
In deze handleiding wordt uitgelegd hoe deze machines werken. We verkennen de technologie binnenin. We kijken naar hun fysieke voetafdruk. Wij testen of ze echt goed werken. We behandelen ook de slechte delen. Er ontstaan geuren. Onderhoud kan duur zijn. Laten we eens kijken of de baten opwegen tegen de kosten. Zullen deze machines de wereld een betere plek maken? Of is het gewoon een ander gadget?
De buitenbasislijn
Om binnenunits te begrijpen, moet u eerst weten wat ze vervangen. Buitencomposteren is geen nieuw idee. Provincies gebruiken grootschalige methoden. Veld-, plaat- en greppelmethoden zijn gebruikelijk. Dit zijn projecten op gemeenschapsniveau. Ze fungeren als alternatief voor stortplaatsen.
Binnenlandse compostering is kleiner. Maar de principes zijn hetzelfde. Ze hebben een droge buitenruimte nodig. Idealiter bevindt het zich in de buurt van een waterbron. Je kunt een eenvoudige stapel maken. Of u kunt de prullenbak gebruiken. De ingrediënten zijn belangrijker dan de verpakking.
In de praktijk heb je twee soorten materialen nodig.
- Bruine materialen: Deze zorgen voor koolstof. Denk aan gebroken takken. Droge bladeren. Houtsnippers van onbehandeld hout.
- Groene materialen: Deze leveren stikstof. Overgebleven groenten. de schillen van de vrucht. Grasmaaisel. koffiedik.
Water is het derde ingrediënt. Het ondersteunt de afbraak van materialen. Zonder vocht stopt het proces.
Je kunt deze ingrediënten mengen. Voeg tegelijkertijd groen en bruin toe. Bevochtig alles wat te droog is. Bedek de stapel met een zeildoek. Hierdoor wordt de warmte behouden en worden ongedierte op afstand gehouden.
Of je kunt ze in laagjes leggen. Begin met een stapel bruin materiaal van 6 inch. Voeg een laagje groen van 7,5 cm toe. Herhaal het patroon. Roer de stapel ongeveer één keer per week. Zuurstof wordt toegevoerd door te draaien. Hierdoor werken de micro-organismen sneller.
Het schema varieert. Het kan een maand duren. Het kan twee jaar duren. Snelheid is afhankelijk van de stapelgrootte. Het hangt af van hoe vaak je voedsel toevoegt. Hangt ervan af hoe vaak je ermee draait. Handmatig composteren is niet moeilijk. Het is gewoon saai. Geautomatiseerde eenheden willen deze verveling oplossen.
Wat gaat erin en wat blijft eruit
Niet alles is composteerbaar. Zelfs in een automatische machine veroorzaken sommige dingen problemen. De machine zou de storing kunnen opvangen. Een onjuiste invoer kan echter niet worden gecorrigeerd. Je moet weten wat je het systeem moet voeden.
Goedgekeurde materialen
Plaats deze items in de machine. Ze breken netjes af.
- Gras en grasmaaisel
- Hooi
- Onbewerkte houtsnippers
- Kartonnen rollen (toiletpapier of keukenpapier)
- Droge bladeren
- Haar en vacht
- Geplette eierschalen
- Fruit- en groenteresten
- Koffiedik en filters
Te vermijden materialen
Houd deze weg. Je verpest het proces. Ze creëren geuren. Ze trekken ongedierte aan.
- Vleesbotten of vleesresten
- Zuivelproducten (kaas, melk, yoghurt)
- Chemisch behandeld of bewerkt hout
- Huisdierenafval
- Menselijk afval
Zuivel en vlees zijn de grootste boosdoeners. Ze vergroten de geurproblemen. Ze rotten op een manier die rot ruikt. Niet aards. Rot. Een geautomatiseerde eenheid zou kunnen proberen ze af te handelen. Maar de geur zal waarschijnlijk ontsnappen. Dit is niet wat je wilt in je keuken.
Waarom automatiseren?
Handmatig composteren vergt werk. Je draait de stapel om. Je controleert het vocht. Jij beheert de niveaus. Als je het vergeet, wordt de stapel anaëroob. Het stinkt. Het werkt niet meer.
Binnenunits veranderen de vergelijking. Ze maken gebruik van warmte en mechanische beweging. Zij beheersen het milieu. Je voegt gewoon je restjes toe. De machine doet het werk. Het maalt. Het verwarmt. Het droogt op. Het resultaat is een droge, geurloze grondverbetering.
Dat is een belofte. Comfort. Geen draaien. Geen geur. Er is geen buitenruimte nodig.
Maar er is een addertje onder het gras. Deze machines kosten geld. Ze verbruiken elektriciteit. Je hebt reserveonderdelen nodig. De invoerlijst is korter dan bij externe palen. Je kunt niet een hele pompoen erin gooien. Je moet het afsnijden.
De vraag blijft. Is het gemak de prijs waard? Is het milieuvoordeel reëel? Of is het probleem gewoon verplaatst van de stapel kapotte elektronica in de achtertuin naar de vuilstort?
Vervolgens duiken we dieper in de technologie. Hoe hakken deze machines voedsel eigenlijk? Welke wetenschap zit er in de doos? En hoe ziet het eindproduct eruit?
Onthoud eerst de basis. Begin klein. Kies je plek. Verzamel de bruine en groene. Of koop een machine. Hoe dan ook, je neemt deel aan een cyclus die al duizenden jaren bestaat. U kiest gewoon uw methode.
Begrijp de werking van binnencomposteren
Traditioneel buitencomposteren is een evenwichtsoefening. Je moet containers bouwen, de koolstof-stikstofverhouding monitoren, de palen regelmatig keren en bidden voor het weer. Het werkt, maar is arbeidsintensief. Er zijn automatische indoorcomposters gebouwd om dit giswerk te elimineren. Zij doen het zware werk voor u.
Om te begrijpen hoe deze eenheden werken, moet je naar de hardware kijken. De meeste standaardmodellen hebben een vergelijkbare interne architectuur. Dit is wat er feitelijk in de doos gebeurt als je op de knop drukt.
- Hopper : dit is de bovenste kamer waar je voedselresten in doet. Het fungeert als verzamelplaats voordat de zwaartekracht het afval naar beneden verplaatst.
- Gemotoriseerde mixer : een roterende arm die het mengsel roert. Continu mengen voorkomt klonteren en zorgt voor een gelijkmatige afbraak.
- Ingebouwde verwarming : hierdoor wordt het optimale temperatuurbereik behouden. Warmte versnelt de activiteit van microben en verkort de totale cyclustijd.
- Luchtpomp : Compostering vindt aëroob plaats. De pomp pompt zuurstof in het mengsel om de bacteriën en schimmels te voeden die de daadwerkelijke afbraak veroorzaken.
- Koolstoffilter : essentieel voor geurbestrijding. Het reinigt de lucht voordat deze het apparaat verlaat.
- Cure Tray : de laatste opvangbak. Hier is afgewerkte, stabiele meststof.
- Lekbak : Vangt overtollige vloeistof op uit afval. Voorkomt rommel.
Basisprincipes van gebruik en onderhoud
Het beladen van de machine is ongecompliceerd. Til het scharnierende deksel op. Gooi je restjes erin. Bij sommige ontwerpen moet je zaagsel of een speciaal bodeminoculatiemiddel en een snufje zuiveringszout toevoegen. Zuiveringszout helpt de zuurgraad te neutraliseren en de pH-balans voor microben in stand te houden.
Zodra het afval is geladen, valt het in de primaire behandelkamer. De verwarming, mixer en luchtpomp werken samen. De cyclus eindigt na ongeveer 10-14 dagen. De resulterende meststof glijdt op de uithardingsbak. Trek gewoon de bak eruit en giet hem in de tuingrond.
De opbrengst is kleiner dan bij een externe stapel. De uithardingsbak kan doorgaans slechts ongeveer 2,5 kg verwerkt materiaal bevatten voordat deze geleegd moet worden. De snelheid valt echter niet te ontkennen. Buitencomposteren kan maanden, soms jaren duren, afhankelijk van het klimaat. Binnenunits comprimeren die tijdlijn aanzienlijk.
De realiteit van eigendom: voor- en nadelen
Deze machines zijn geen magie. Ze hebben compromissen. De meeste geautomatiseerde systemen kunnen tot 120 kilo afval per maand verwerken. Dit dekt de voedselverspilling van een gemiddeld huishouden. Maar je moet de voor- en nadelen tegen elkaar afwegen.
Geur is het grootste probleem. Als uw keuken rot ruikt, is er iets mis. Sterke geuren betekenen meestal onvoldoende beluchting. Mogelijk zit het mengstaafje vast of moet de luchtpomp worden gecontroleerd. Koolstoffilters helpen, maar moeten worden vervangen. Het energieverbruik is een andere factor. Ze hebben een verwarming en een motor. Controleer uw elektriciteitsrekening. Geluid is ook een overweging. In het begin is er zoemen, ratelen en neuriën. Zodra de temperatuur stijgt en het proces stabiliseert, wordt het stiller. Lees reviews vooral over geluidsniveaus als je gevoelig bent voor geluid.
Grootte en plaatsing
De meeste units zijn gemaakt van roestvrij staal en aluminium, en sommige plastic onderdelen zijn vaak gerecycled. Het ontwerp is strak. Ze zien eruit als grote koffiezetapparaten of slowcookers. Het gewicht is 10 tot 20 pond. De voetafdruk is ongeveer zo groot als een keukenprullenbak: ongeveer 50 cm hoog, 50 cm diep en 30 cm breed.
Plaatsing is belangrijk. Keukens, wasruimtes en garages zijn ideaal. Sommige modellen zijn slank genoeg om in kasten te passen en uit te schuiven als een afvalpers. Als je geen binnenruimte hebt, kun je ze ook buiten gebruiken, maar dan verlies je de gemaksfactor. Als u de ruimte binnenshuis bewaart, zorg er dan voor dat u isolatie en luchtdichte afdichtingen gebruikt om geurtjes te voorkomen.
Om de boel draaiende te houden
Zoals alle apparaten hebben ze ook onderhoud nodig. De garantieperiode bedraagt doorgaans één tot drie jaar en kan worden verlengd. U moet weten wanneer u koolstoffilters moet vervangen. U moet weten hoe u een lekbak schoonmaakt. Als u deze taken verwaarloost, zal de machine niet langer efficiënt werken.
De context waarom dit belangrijk is, is strak. Amerikanen produceren elke dag ongeveer 4,5 kilo afval per persoon. Slechts ongeveer 1,5 pond wordt gerecycled of gecomposteerd. De rest belandt op stortplaatsen. Geautomatiseerde indoor composteerders bieden een manier om deze fractie om te leiden en afval om te zetten in grondstoffen zonder een diploma tuin- of bodemkunde.
De technologie is klaar. De vraag is of je er ruimte voor hebt in je keuken. En ben jij bereid om naar het gezoem van de luchtpomp te luisteren in ruil voor een schoon huis.
Is een geautomatiseerde binnencomposter het geld waard?
Het kopen van een elektrische composteerder voor uw keuken voelt als het kopen van een klein apparaat. U kijkt naar een prijskaartje tussen $ 300 en $ 400 voor de basiseenheid. Dat is meer dan een fatsoenlijke blender of een broodroosteroven. Het is minder dan een budgetvaatwasser, maar bepaald niet goedkoop.
Er zijn meer kosten dan de stickerprijs. Je moet rekening houden met elektriciteit. Deze machines werken op verwarmingen en ventilatoren. Verwacht ongeveer 5 kilowattuur (kWh) toe te voegen aan uw maandelijkse verbruik. Tegen een gemiddeld lokaal tarief is dat ongeveer 50 cent per maand. Verwaarloosbaar.
Maar wat als u geen $ 300 wilt uitgeven?
Er zijn goedkopere manieren om voedsel binnenshuis te laten rotten.
Het fermentatiealternatief
Je kunt anaerobe compostering proberen. Het maakt gebruik van een poeder op basis van tarwezemelen om de fermentatie te versnellen. De eenheden zijn klein. Ongeveer zo groot als een prullenbak. Ze kosten ongeveer $ 60 tot $ 80.
U bespaart geld. Je verliest automatisering.
Zonder dat de machine het werk doet, beheer jij het proces. Het onderhoud gaat omhoog. Het geurpotentieel neemt toe. Je mengt met de hand. Je controleert niveaus. Als u lage kosten vooraf wilt, betaalt u met uw tijd en uw neus.
De wormoptie
Dan is er sprake van vermicompostering. Wormen eten de restjes. Honderden van hen. Misschien duizenden.
Als het idee om door wormen te graven je doet kokhalzen, stop dan met lezen.
Voor degenen die de bugs niet erg vinden, is het goedkoop. De helft van de kosten van een geautomatiseerde eenheid. Maar het biedt weinig geurbescherming. Geen afgesloten deksel om geurtjes op te vangen. Gewoon een bak en wormen.
Er is ook het ontsnappingsrisico. Wormen zijn ontdekkingsreizigers. Ze kruipen eruit als ze een scheur of een vochtvanger vinden. Je wordt cipier voor je compost.
De keuze maken
Welke binnencomposteringsmethode past bij jouw leven?
Als u de initiële investering kunt betalen en het geluid en de hitte van een machine kunt verdragen, is een automatische unit wellicht de juiste oplossing. Nieuwere modellen zijn stiller. Ze gebruiken betere filters om geuren laag te houden. Het is efficiënt. Het helpt het milieu zonder dat er een achtertuin voor nodig is.
Als je een beperkt budget hebt, kun je de fermentatieroute volgen. Accepteer gewoon het extra werk.
Als je dapper genoeg bent om met wormen te leven, bespaar dan geld op hardware en accepteer de ontsnappingsartiesten.
De technologie verbetert. De opties zijn duidelijker. U hoeft alleen maar te beslissen wat u voor uw gemak wilt opgeven.
Meer details over de werking van deze systemen vindt u in de gerelateerde bronnen hieronder.
Gerelateerde HowStuffWorks-artikelen
- Hoe composteren werkt
- Hoe vermicompostering werkt
- Composteren voor een moestuin
- Hoe recycling werkt
Bronnen
- Foley, Michele. “Composteringssystemen voor binnen: afval erin, tuin eruit.” CHOW. (14/12/2009.) http://www.chow.com/stories/11337
- Gratis patenten online. “Composteringssystemen en -methoden.” (14/12/2009.) http://www.freepatentsonline.com/y2008/0209967.html
- Natuurmolen. “Hoe het werkt.” (14/12/2009.) http://naturemill.com/howItWorks.html
- Natuurmolen. “XE-modelinstructiehandleiding.” (14/12/2009.) http://naturemill.com/downloads/full_instructions.pdf
- Patentstorm. “Amerikaans octrooi 5187097 – Compostsysteem en composteringsmethode.” (14/12/2009.) http://www.patentstorm.us/patents/5187097/description.html
- Spivey, Angela. “Praat over afval.” NC State Magazine (alumnimagazine). (14/12/2009.) http://www.alumni.ncsu.edu/news/article.php?id=26
- Amerikaanse Environmental Protection Agency. “Maak je eigen composthoop (14/12/2009.) http://www.epa.gov/epawaste/conserve/rrr/composting/by_compost.htm
- Amerikaanse Environmental Protection Agency. “Gemeentelijke productie, recycling en verwijdering van vast afval in de Verenigde Staten: feiten en cijfers voor 2008.” (14/12/2009.) http://www.epa.gov/osw/nonhaz/municipal/pubs/msw2008rpt.pdf
